علي آيت حق، نور حق در او نمايان است

علي آن هماي رحمت كه جهان از او گلستان است

علي سرور كائنات و مظهر عدل دوران است

علي دشمن ظلم و يار مظلومان است

علي صاحب كمال و نور عرفان است

علي عابد و زاهد و مرد ميدان است

علي صاحب حكمت و دردها از او درمان است

علي عاشق حق و از شب زنده داران است

علي ولي حق و مولاي درويشان است

علي ياور است و مولاي مسكينان است

علي نان­ رسان همه يتيمان است

علي مظهر عدل و نيكي و احسان است

علي جانشين نبي و وصي ايشان است

علي شير ميدان، عدو از اول لرزان است

يا علي نظرت گَر به مسكينان است

نظر كن به «جورمند» كه از دردمندان است