اشعار و دل نوشته های بیژن جورمند

سال ها همچو شمع به پاي تو سوختم
با آه و ناله ساختم و در هواي تو سوختم
چه اشك ها بود كه با ياد تو ريختم
از جواني تا به پيري براي تو سوختم
در گلستان دلم جاي تو خاليست
هماره با ياد و روياهاي تو سوختم
غم عشقت هر دم آتش بر دلم زد
در فراقت از سوز و نواي تو سوختم
راز عشق را زدل پروانه جستجو كن
اي گل به ياد قامت رعناي تو سوختم
«جورمند» مي سرايد نغمه هايي به وصف تو
بياد روزهاي آَشنايي و نغمه هاي تو سوختم