«به یاد دوستان»
به نام خالق هستی جهان
تاریخ: 20/01/14000
تقدیم و هدیه به تمام شاعران ارجمند و دوستان شاعر و همچنین اقشار مختلف جامعه که خود شاعر هستند.
«به یاد دوستان»
این تن سوختن به تماشا نمی شود
آتش بگیر تا ببینی چه می کشند
سوختگان؟!
می نویسم برای شما تا زنده هستم
من از لطف و محبت شما شرمنده هستم
اکنون دلم خوش است
که می نویسم برای دوستان
شاید لحظه ای دیگر نباشم
که برای دل شما بنویسم
حداقل می دانم
در آینده عاطفه ها قلب ها
با قلم سبز انسانیت و زبان محبت
در وصف حقیر خواهند نوشت
چون می دانم دوستانی که با هم
در ارتباط بودیم
خیلی بیش از من می دانند
و بهتر خواهند نوشت
آنها همه صاحب علم و اندیشه و فرهنگ و ادب و هنر هستند
دردها را حس می کنند
و با ذوق و شوق و قریحه خاص همه چیز را به تصویر خواهند کشید
بعضی از همکاران و دوستان را از نزدیک ندیده ام
از دور در ارتباط بوده و هستیم
مخصوصاً دوستان و شاعران در فضای مجازی را
ولی آنها دارای قلب پاک و رئوف و مهربان هستند
عاطفه و انسانیت و صداقت در وجود آنها
موج می زند
بهار و گل هایش را حس می کنند طبیعت زیبا را
خزان طبیعت و فصل برگ ریزان را
درد آن کودک آفریقایی را
که فقر و گرسنگی و سیاهی روزگار بر چهره اش
نقش بسته و با غم زمانه مائوس
با زبان شعر به تصویر می کشند
این سروده نیز به سطر آخر رسید
نمی دانم فرصتی دیگر هست نمی دانم
اگر زنده بودم
بار هم برای دل های شما می نویسم
و می دانم آنچه از دل بر آید
لاجرم بر دل نشیند
خداحافظ دوستان
